W raporcie MAK na stronie 84 czytamy:
"W rejonie zderzenia znalezione zostały fragmenty lewej końcowej części skrzydła (OCzK), w tym elementy konstrukcji skrzydła: fragmenty lewej konsoli skrzydła w pniu drzewa (...)"
Zdanie to poprzedzone jest fotografią drzewa, oznaczoną jako Rysunek 27, na której istotnie widnieją jakieś sporej wielkości stalowo szare w barwie ciała obce, utkwione w odłamanej, leżącej ukośnie części pnia grubej brzozy, domniemanej przyczyny utraty skrzydła przez TU-154M.

Problem jednak w tym, że wcześniej o odłamkach skrzydła utkwionych w pniu drzewa mowy nie było. Na filmie rosyjskiego kanału 1 telewizji sprzed 20 kwietnia 2010, na którym pień ten pokazany został w wielkim zbliżeniu, nie widać żadnych odłamków, a co więcej - pień w tym miejscu jest względnie gładki.
Najnowsza [20.04.2010] rekonstrukcja katastrofy samolotu w Smoleńsku

Podobnie, jeśli nie identycznie, rzecz przedstawia się na zdjęciu wykonanym przez Siergieja Amelina, opublikowanym 13 kwietnia 2010, oznaczonym jako IMG_8180_1.jpg, 13-04-2010

Niezbyt znaczne pionowe szramy na pniu (po rzekomych odłamkach skrzydła utkwionych tam jakoby w momencie katastrofy) zauważalne są dopiero na zdjęciu opublikowanym przez Amelina 2 października 2010. Można przy tym dostrzec daleko posuniętą metamorfozę tego fragmentu pnia brzozy w porównaniu ze stanem z połowy kwietnia 2010 (patrz przypis z 18.02.2011).
IMG_0262, 02-10-2010
Zważywszy, z jaką pieczołowitością MAK pokazywał w swoich raportach ledwie ścięte gałązki wierzchołka pierwszej brzozy przy bliższej radiolatarni, można i należałoby wziąć pod uwagę możliwość czegoś w rodzaju spóźnionej próby wzmacniania w odbiorcach raportu domniemania, widocznie nie dość - zdaniem MAK - ugruntowanego, jakoby bezpośrednią przyczyną katastrofy w dniu 10.04.2010 było uderzenie końcem skrzydła samolotu w grube drzewo, co doprowadzić miało do utraty siły nośnej lewego skrzydła i do samoczynnego rozpadu konstrukcji samolotu w powietrzu.
18.02.2010
Albin Czernichowski, KOROZJA MATERIAŁÓW NIEMETALICZNYCH
Drewno.
Drewno zawiera do 60 % celulozy i ok. 30 % ligniny. Cząsteczce celulozy przypisuje się wzór (C6H10O5)x; składa się ona z ok. 2000 reszt glikozowych, połączonych w długie łańcuchy. Lignina jest substancją inkrustującą drewno. Jej skład chemiczny i budowa nie są jeszcze dokładnie poznane. Zależnie od pochodzenia poszczególne gatunki ligniny mogą się znacznie różnić własnościami. Zarówno celuloza jak i lignina są nierozpuszczalne w wodzie i w większości rozpuszczalników organicznych. Natomiast kwasy nieorganiczne powodują pęcznienie i hydrolizę drewna. Stężony kwas siarkowy może spowodować nawet zwęglenie celulozy a jego niszczące działanie potęguje się ze wzrostem temperatury. Również roztwory alkaliów działają niszcząco na drewno (...)




